کوس رسوایی ما بر سر بازار امشب....

امروز از صبح داره برف میاد

24/12/85

ایلام

چشم مستت چه کند با من بیمار امشب، این دل تنگ من و این تن تب دار امشب

آخر ای اشک دل سوخته­ام را مددی، که بجز ناله مرا نیست پرستار امشب

.....

بالاخره تو هم اومدی...

ساقی بیا که...

تا یه روز تو اومدی بی خستگی، با یه خورجین قدیمی قشنگ....

رسیدن به خیر سال تازه... تو از همیشه بدتر اومدی، نمیدونم چرا...

من اصلا دوست ندارم اهل غر زدن باشم ولی... من واسه امسال، حداقل واسه شروعش خیلی برنامه داشتم....

سالی که نکوست...

من چند شب پیش.. بهترین خواب عمرم رو دیدم.... دوس ندارم هیچ وقت این خواب یادم بره.....

شاید این خواب یه جور دل گرمی برای ادامه ی خوب امسال باشه، فقط یه دلگرمی

...

بیش از این مرغ سحر، خون به دل ریش مکن، که به کنج قفسم جون تو گرفتار امشب...

سیل اشکم همه دفترچه­ی ایام بشست، نرود نقش تو از پرده­ی پندار امشب....

....

6/1/86

ایلام

خیالت خیمه زد بر خانه ی دل

....

8/1/86

ایلام

جانا ! زفراغ تو اين محنت جان تا کی                   دل در غم عشق تو رسوای جهان، تا کی

چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو              بر بوی وصال تو دل بر سر جان، تا کی

نامد گه آن آخر ،که از پرده برون آيی                    بر بوی وصال تو دل بر سر جان ،تا کی

در آرزوی رويت ای آرزوی جــــانم!                    دل نوحه کنان تا چند، جان نعره زنان، تا کی

بشکن به سر زلفت اين بند گران از دل                   بر پای من مسکين اين بند گران ،تا کی

دل بردن مشتاقان از غيرت خود تا چند                   خون خوردن و خاموشی زين دلشدگان،تا کی

*************

زهی در کوی عشقت مسکن دل!         چه می خواهی از اين خون خوردن دل

چکيده خون دل بر دامن جان              گرفته جانِ پر خون دامن دل

از آن روزی که دل ديوانه توست        به صد جان من شدم در شيون دل

منادی ميکند در شهر امروز             که خون عاشقان در گردن دل

چو رسوا کرد ما را درد عشقت         همی کوشم به رسوا کردن دل

چو عشقت آتشی بر جان من زد         بر آمد دود عشق از روزن دل

مکن جانا ! دل ما را نگه دار            که آسان است بر تو بردن دل

چو گل اندر هوای روی خوبت        به خون در می کشم پيراهن دل

بيا جانا دل عطار کن شاد              که نزديک است وقت رفتن دل

16/1/86

تهران

....

بودم امید، چو آیی به سرم سایه ی مهر، آفتابی شود از سایه پدیدار امشب.

من تبدیل به یه آدم غیر قابل تحمل شدم. این احتمالا آخرین پست من تو این وبلاگه....

بسته شد هر در امید به هر جا که زدیم....