هرکه یارِ ماست مِیلِ کُشتنِ ما می‌کند
جرم یاران چیست دوران این تقاضا می‌کند

آن یار نکوی من بگرفت گلوی من
گفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم

با باد صبا خواهم تا دم بزنم لیکن
چون من دم خود دارم همراز مهین خواهم

چه زنی صلای رفتن؟چو نماند پای رفتن
چه کنی هوای رفتن؟ که نمیگذارم امشب

در زمین
مرگی در کار نیست
آنچه هست جدایی است
تو از ما جدا شدی
یا ما از تو ؟!...

حالا که مرگ
در تو نفس می کشد
چه فرق می کند محبوب من !
بیایی یا نیایی !؟

اي ايزد!
اي ستمگر مقهور!
من چندمين پيامبرت بودم؟ ...

خیلی نوشتم...همه این عکسا و نوشته ها رو از یه وب لاگ برداشتم که حالا آدرسشو ندارم ولی خیل به دلم نشست...

نمی دونم خدا هنوز منو دوست داره یا نه

نمی دونم هنوز خدا بعضی وقتا دلش برام می سوزه یا نه

ولی من خیلی دلم برا خودم می سوزه

دیدی اون بازی رو که تو بچگیم شروع کردم زندگیمو باختم بهش ... خیلی بد شد که تو که عاقل بودی اومدی جلوم واسادی دستتو گذاشتی  رو دستم گفتی دوستیم؟ منم تو سادگی و سرخوشی بچگی گفتم دوستیم .. منه بچه ولی دوستی کردم و تو دوستی فراموشت شد و شدی دشمن قسم خوردم .. خیلی بده که دوستات همه دشمن باشن و تو باور کنی دوستن بعد یهو مثل یه پرده همه چه روشن بشه.. امروز تو راه داشتم فکر می کردم من یه درخت با رگ و ریشه ام که تنها خودم می تونم با دستم تبر بردارم و ریشمو قطع کنم ... دارم به تبر فکر می کنم حالا...

خیلی حرف می خوام بزنم ولی فعلا همین بسه

بقیشو شاید توی نظرات گفتم