یا رب این آدم خاکی تنــهاست

هم حسین بود هم علی

royatahan — Mon, 21 Dec 2009 07:54:18 GMT

تمام دیروز دلگیر بودی

امروز هم دلگیر

تمام فرقش با بقیه روزها این بود که می دانستی چرا

...

شاید برای تنها شدن خودت بود

می خواستی قم باشی

شاید تنها برای دلداری دلت بود

ولی تسلیت نداشت که

آزاده ای آزاد شد

باید تبریک می گفتی ولی نمی دانم چرا لبهایت می لرزید و بهت زده بودی

بغض داشتی انگار که عزیزی از عزیزانت می خواست برود به یک راه دور

دیروز کلی برای بی پیرایگیش گریه کردی

برای حرفهای آدمهای بد در مورد آدمهای خوب

برای چشمهای معصومش کلی دلتنگی کردی

ولی باور کن

دیگر او نیست

و این مهمترین خبر دوستانت شد

و تو اشک شدی و باریدی

باریدی

از اشکهایت هم می ترسند

می ترسند حتی شمع روشن کنی

می ترسند حتی دوست بداری

می ترسند حتی خوب باشی

آنها تنها می خواهند بد باشی

بد بمانی

بدی کنی

ریا کنی

دروغ بگویی

ولی از خیلی وقت قبل تر یاد گرفتی که بد نباشی

و حالا حس می کنی روحت بدون پناه تر از گذشته به جا ماند

صبر کن

صبر کن و این تنها کاریست که این روزها می توانی بکنی

و امشب قرار است بلند ترین شب تنهاییت را سر کنی

و یلدایی ترین فالت را بگشایی

تا شاید این تنهاییت را پایانی در راه باشد

سبز ترین یلدا را در این سیاه ترین شبها آرزومندم

عزیزترینم ، یلدایت مبارک

به امید تمام شدن تنهاییمان

من و تو نسل بی پرواز بودیم

royatahan — Tue, 15 Dec 2009 09:14:18 GMT

امسال فکرم مشغول چیزهای دیگر شده است

مثل سالهای پیش نیست

و آنقدر درهم و آشفته فکر می کنم که سخت شده نوشتن و تمرکز در موضوع

فکر می کنم به مردم

فکر می کنم به اجتماع

فکر می کنم به اخلاق

فکر می کنم به پول

فکر می کنم به من

فکر می کنم به تو

فکر می کنم به ما

این ما شدن چقدر سخت است در این روزهای من های سرگردان شهر

چقدر سخت هست خوشحالی با این همه غصه

چقدر سخت شده ست زندگی این روزها

و تحمل انسجام رگها در این رفت و آمدها و بگیرو ببندها

در این بازی عکسها و دروغهای رنگی

این روزها باید که روزهای امتحان باشد شبها سخت می خوابیم و روزها در اضطراب می گذرانیم و همش فراموش می کنیم آنچه باید در این روزها مورد امتحان قرار گیرد

من نگرانم

نگران تو

نگران من

نگران این ما که این روزها مسر به پیوند است

نگران بچه های سبز کوچه ها

نگران بچه های ما

و تمام پوست پیشانی ام این روزها درد می کند

و چشمهای ما انگار که وزنی اضافی را تحمل میکند

و چشمهای تو توان این وزن را نیاورد و باریدی

و چشمهای من این روزها توان نگاه را نمی آورد و نمی بارد

چقدر من همیشه ناراحتم

شاید این ناراحتی تحمیلی و برای این مکان باشد

و نمی دانم چطور باید تمام کنم خطوط آخر را

و نمی دانم

نمی دانم

هرگزنخواب کورش

royatahan — Tue, 08 Dec 2009 11:38:32 GMT

هرگزنخواب کورش

دارا جهان ندارد،
سارا زبان ندارد
بابا ستاره ای در
هفت آسمان ندارد

کارون ز چشمه خشکید،
البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،
آتش فشان ندارد

دیو سیاه دربند،
آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد

روز وداع خورشید،
زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،
نقش جهان ندارد

بر نام پارس دریا،
نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما،
تیر و کمان ندارد

دریای مازنی ها،
بر کام دیگران شد
نادر! ز خاک برخیز،
میهن جوان ندارد

دارا ! کجای کاری،
دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند،
دارا جهان ندارد

آییم به دادخواهی،
فریادمان بلند است
اما چه سود،
اینجا نوشیروان ندارد

سرخ و سپید و سبز است
این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس،
شیر ژیان ندارد

کوآن حکیم توسی،
شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما
دیگر بیان ندارد

هرگز نخواب کوروش،
ای مهرآریایی
بی نام تو، وطن نیز نام و نشان ندارد

royatahan — Sun, 29 Nov 2009 10:53:18 GMT

خوابم می یاد

امروز خورشید هم اصلا حوصله بیرون اومدن نداشته

انگار که دیشب اون هم دعواش شده با ماه

و الان ماه با خیال راحت خوابه بی خیال از بی حالی خورشید

آسمون هم از صبح بغ کرده نشسته روبروی من انگار که منتظره من یه چیزی بگم بترکه

منم هیچی بهش نمی گم تا از بغض خفه شه بمیره

اینجوری حال آسمون و حداقل می گیرم

اونم یخ کرده مونده چی بگه چی کار کنه

چقدر این روزها زردی ها جای سبزی ها رو گرفتن

هر چقدر هم ما کاپشن سبز می پوشیم که بگیم دلخوش سبزی هستیم کسی اعتنا نمی کنه

انگار که دنیا یرقان گرفته باشه زرد شده

عید و محرم هم این سالها فرقی نداره با هم

مثل شب و روز

چه فرقی می کنه کی عیده کی محرم وقتی که تو فقط بلدی غصه بخوری

چه فرقی داره کی شادیه کی غم وقتی که تو جای شادی کردن نداری

دنیا انگار دست تو دست هم گذاشته تا ما رو بدبخت کنه

ما هم که مستعد بدبختی و اصلا انگار مثل آهنربا بدبختی رو جذب می کنیم

می شیم بدبخت

و تازه داستان شروع می شه

مثل اینکه خدا ما رو فرستاده باشه توی این زمین بی ثبات گرد تا عذاب بکشیم

انقدر عذاب بکشیم تا بمیریم

ما هم جون سگ خیال مردن نداریم

انگار که چه خیری از دنیا دیده باشیم چسبیدیم به دنیا

تفریح اینجا تنها سیگار و هروئین و حشینش و شیشه و فساد هست

اینجا آدمها دیگه راه دیگه ای برای شادی ندارن

اینجا آدمها وقت ندارن برای خوشحالی

انگار که لباشون دوخته شده

و فقط به نقطه از اون درزی داره که می تونن بخورن تا نمیرن

...

لعنت به این دنیای کثیف

کاش زودتر این جهنم و رد کنیم و بریم بهشت

بر او ببخشایید.

royatahan — Sat, 21 Nov 2009 08:24:06 GMT

بر او ببخشایید
بر او که گاه گاه
پیوند دردناک وجودش را
با آب های راکد
و حفره های خالی از یاد می برد
و ابلهانه می پندارد
که حق زیستن دارد
بر او ببخشایید
بر خشم بی تفاوت یک تصویر
که آرزوی دوردست تحرک
در دیدگان کاغذیش آب میشود
بر او ببخشایید
بر او که در سراسر تابوتش
جریان سرخ ماه گذر دارد
و عطر های منقلب شب
خواب هزار ساله اندامش را
آشفته میکند
بر او ببخشایید
بر او که از درون متلاشیست
اما هنوز پوست چشمانش از تصور ذرات نور می سوزد
و گیسوان بیهده اش
نومیدوار از نفوذ نفسهای عشق می لرزد
ای ساکنان سرزمین ساده خوشبختی
ای همدمان پنجره های گشوده در باران
بر او ببخشایید
بر او ببخشایید
زیرا که مسحور است
زیرا که ریشه های هستی بارآور شماست
در خاکهای غربت او نقب می زنند
و قلب زود باور او را
با ضربه های موذی حسرت
در کنج سینه اش متورم می سازند*

*فروغ فرخزاد

پ.ن. تقدیم به تمام مردم در بند ایران زمین

بشمار تا سی بشمار ... یک و دو

royatahan — Mon, 02 Nov 2009 07:53:30 GMT

چند وقته نه مطلبی خوندم و نه مطلبی نوشتم فقط اخبار می خونم

تقریبا تمام انگشتهام سفت شدن برای نوشتن و فکرم رگهاش منجمد شده

حتی انشای همین جملات هم با بدبختی دارم مرتب می کنم

ولی انقدر حرف دارم که بزنم

در مورد جامعه

سیاست

مردم

۱۳ آبان

....

کروبی...

ولی با خودم که فکر می کنم نمی تونم این همه دغدغه رو نوشت

نمی شه این همه فکر و استدلال رو یه جا بدون اینکه حتی مخاطبی باشه نوشت

همین کافی که ما ۱۳ آبان هستیم

و به آقای کروبی افتخار می کنیم

...

همین

دریغا حرف من حرف نگفته

royatahan — Mon, 19 Oct 2009 08:29:52 GMT

چرا از مرگ می ترسید؟؟
کجا آرامشی از مرگ خوشتر کس تواند دید
می و افیون فریبی تیزبال و تند پروازند
اگر درمان اندوهند
خماری جانگزا دارند
نمی بخشند جان خسته را آرامش جاوید
خوش آن مستی که هوشیاری نمی بیند
چرا از مرگ می ترسید
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید
بهشت جاودان آن جاست
جهان آنجا و جان آنجاست
گران خواب ابد در بستر گلوی مرگ مهربان آنجاست
سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی است
همه ذرات هستی محو در رویای بی رنگ فراموشی است
نه فریادی نه آهنگی نه آوایی
نه دیروزی نه امروزی نه فردایی
جهان آرام و جان آرام
زمان در خواب بی فرجام
خوش آن خوابی که بیداری نمی بیند
سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
در این دوران که آزادگی نام و نشانی نیست
در این دوران که هر جا هر که را زر در ترازو زور در بازوست
جهان را دست این نامردم صدرنگ بسپارید
که کام از یکدیگر گیرند و خون یکدیگر ریزند
درین غوغا فرومانند و غوغا ها برانگیزند
سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
همه بر آستان مرگ راحت سر فرود آرید
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید
چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید
چرا از مرگ می ترسید

مهر همیشه با مهربانی نیامد

مهر همیشه بی مهربانی و سخت و جانفرسا بود امسال هم مثل همیشه با این تفاوت که خواستیم

خواستیم

خواستیم مهربانی را رنگ گنیم با مهر

ولی...

چقدر مهرها من کم طافتم و بی دست و پا

مثل بچه های بی دست و پا بهونه می گیرم

بغض می کنم

سرو صدا می کنم

دنیا به هم می ریزم

...

این ماه سالگرد خیلی چیزهاست که نشد گرامیشان بدارم یکی که اصلا گرامی نبود و دیگری بسیار گرامی

۱۶ مهر سالگرد تاسیس وبلاگ "یارب این آدم خاکی تنهاست" هست

البته این روزها تنها نیست با تنهایی آغاز شد دلتنگی نوشته هایم و با بازدیدهای بی بازدیدی می آمدند و نمی خواندند و می رفتند و این روزها می آید و می خواند و می ماند

و من دیگر به لطف اینجا تنها نیستم

دوستانی بودند که دیگر نیستند

و نبودنشان را ارج می نهیم

دوستانی هستند که همیشه بودند که بودنشان را پاس می داریم

بودی هست که همیشه بود و خواهد ماند و فکر می کنم با او اینجا را به پایان خواهم رساند

عزیزترینی که نامش را نمی خواهم آلوده به تکرار کنم ولی همه می شناسندش

عزیزترینی که این روزها تصمیم به ترک عاشقانه ها گرفته است و امیدوارم نگذارند

...

۲۰ مهرما سالگر عروج غیر ملکوتی من به آسمان بود که دیپورت شدم به خاطر تقلب و نداشتن ویزا

فکر نکنم هیچگاه فراموش کنم این خاطرات شلوغ را

بیشتر شبیه مرگ بود تمام آن روزها

چقدر با مرگ همبازی بودم آن روزها و چقدر مبهوت ماندم بعد از بازگشت نافرجام

و این روزها حالم بهتر است از روزهای گذشته بعد از آن فراموشی های گسترده

این روزها بهترم به لطف او

الان از بلاگفا که داخل شدم طبق عادت همیشه وبلاگهای تازه به روز شده رو باز کردم

تقریبا تمام وبلاگها مربوط می شد به طرفداران دولت

دیروز هم همینطور بود

احتمالا همیشه همینطور خواهد بود...

حالم از این همه دنیاورزی به هم می خوره

...

همین حالا زمین لرزید

royatahan — Sat, 17 Oct 2009 10:59:44 GMT

ساعت ۲.۲۳ دقیقه عصر

خیابان کریم خان زند

انگار که کسی زمین را تکان داد

بپرس و باز ازین قصه دراز بپرس

royatahan — Sun, 11 Oct 2009 07:52:18 GMT

چه شد چگونه شد آخر که بذر خوبی را
نه خون نه آب نه آتش یکی به کار نخورد
بگو کزین برهوت غربت ظلمانی
چگونه باید راهی به روشنایی برد ؟
کدام باد درین دشت تخم نفرت کاشت ؟
کدام دست درین خاک زهر نفرین ریخت ؟
کدام روزنه را می توان گشود و گذشت ؟
کدام پنجره را می توان شکست و گریخت ؟
بزرگوارا ابرا به هر بهانه مبار
که خشک سال دل و جان غم گرفته ما
به خشک سال دیار دگر نمی ماند
نه خون نه آب نه آتش
مگر زلال سرشک
گیاه مهری ازین سرزمین برویاند

چه دلگیر می گذره امسال انگار که نه انگار من باید خوشحال باشم

هر روزش انگار آبستن هزار غم کهنه و مانده هست

با آنکه یار همیشه کنارم هست

اما به اینهمه غم هرگز توان و طاقتم تاب نخواهد آورد

چه بی حوصله ام برای نوشتن خستگی این روزها

انگار که بهار هر چه شادی بود برده باشد

انگار امید هم رفته باشد

امروز خبر از اعدام نوجوان پسری انگار که خواب هزار ساله ام را آشفته کرده است

انگار که روزی پسرم را اینگونه خاک کرده باشم

انگار که تکه ای از تنهایی ام را به ارث برده باشد

کاش هیچوقت هیچ مسلمانی را نمی دیدم جز علی

کاش هیچوقت هیچ اسلامی را نمی شناختم

کاش هیچوقت نمی فهمیدم که به نام دین چه ها بر سر این خاک و آب آمد

کاش کمی مهربانتر بودند

فقط کمی!!

به اندازه جان انسانها

هیچ چیزی نیست که نهایت التماس را نشان دهم......

کاش خدا چاره ای می کرد به اینهمه بی چارگی این روزهای آسمان

ما هستیم

royatahan — Tue, 22 Sep 2009 09:52:21 GMT

اوضاع اینترنت در تهران دوباره به هم ریخته

حتی تا امروز بلاگفا هم باز نمی شد

دوستانی که خارج از تهران هستند بدانند که اینجا همه سلامت و خوشحال هستیم

و خدا را شکر که فیلتر شکن ها هر روز به روز می شه و دوستان ما در اداره فیلترینگ اطلاعاتشون کمتر از اون چیزی هست که باید باشه